A  parroquia de San Pedro de Parada está composta polos lugares de Framil, Ínsua, Mouteira e Parada, que  é un topónimo frecuentísimo, moi usado nos camiños galegos e deriva  de "Mansio Parata",onde se cobraba a "parata", imposto obrigado na época medieval. É unha parroquia que conta con catro entidades de poboación, separadas entre sí uns cen metros, formando grupos de casas concentradas facendo un círculo, na actualidade a media de idade da poboación sobrepasa os 50 anos.

Destaca principalmente pola súa artesanía e folclore; foi terra de tecedeiras. As mulleres xuntábanse cada día nunha casa, e alí fiaban o liño e contaban contos rematando o día cunha romería, xa que había grandes pandereteiras.

Á Beira do río Lérez, por baixo da ponte do Pego existe un manantial de augas termais onde a xente íase bañar e busca-la preciada auga.

No patrimonio arqueolóxico cabe destaca-lo castro no que se levanta a Capela do Pego, e os petrogrifos dos montes de Parada. Na estrada que vai de Chacente a Parada pouco antes de chegar ó quilómetro 9 a uns 40 metros da beira esquerda sobre unha laxa de granito de grao fino situada a nivel do chan e cunha lixeira inclinación, obsérvanse bastantes figuras de cérvidos, xunto con combinacións circulares e figuras de varios tipos. Posteriormente foron gravados diversos motivos circulares cunha cruz inscrita e cazoletas nos ángulos así como varios cruciformes e trazos típicos.

Tamén merece especial atención a ponte Parada, no Lérez. Foi camiño  de peregrinaxe xacobea, e dos arrieiros de viño da comarca do Ribeiro e Castela. E unha obra claramente romana e atópase en bó estado de conservación.

Parada goza dunha riqueza forestal e paisaxística de formidable valor, abundan as especies autóctonas como o carballo e o castiñeiro formando carballeiras  e soutos. Á beira do río alinéanse ameneiros, abeleiros e amendoeiros.